A espiña da rosa
é moi dolorosa.
Cando lle tocas sen querer,
pódete morder.
Unha vez a tocas
xa non a soltas.
Perséguete coma unha sombra,
ou coma un aroma.
Cando pensas que a tes,
as cousas trocan do revés.
Transfórmase nunha punzada
que perfora a alma.
A alegría en sufrimento,
a risa en lamento.
Ese precioso sentimento
transfórmase en sfrimento.
miércoles, 10 de marzo de 2010
Como podo...
Como podo auxudar á miña patria,
que está a morrer,
por unha rabia
que a está a corroer?
Como podo fomentar a miña cultura,
que se está a esquecer,
pola amargura
dos que non lle gustan ler?
Como podo falar a miña lingua,
que se está a desvaecer,
pola ignorancia
dos que non a queren aprender?
Como podo defender a miña Terra,
que se está a vender,
por unha man negra
que non se deixa ver?
Como podo decir que son galego,
sendo fillo do arado
e neto do labrego,
se renuncio ao país antergo?
Miguel Miguerý
que está a morrer,
por unha rabia
que a está a corroer?
Como podo fomentar a miña cultura,
que se está a esquecer,
pola amargura
dos que non lle gustan ler?
Como podo falar a miña lingua,
que se está a desvaecer,
pola ignorancia
dos que non a queren aprender?
Como podo defender a miña Terra,
que se está a vender,
por unha man negra
que non se deixa ver?
Como podo decir que son galego,
sendo fillo do arado
e neto do labrego,
se renuncio ao país antergo?
Miguel Miguerý
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
